زندان ديوانه شد . من به لطف سرلشكر ( شيبانى ) مهمان ستاد ( لشكر فارس ) شدم . و با اتومبيل نظامى در شيراز گردش كردم . سرزمين حافظ و سعدى شيراز ، كرسىنشين ايالت فارس ، خاستگاه قوم ايرانى و منشاء نام اين كشور است . زرتشتيان را نيز « پارسى » مىخوانند ، كه همان نام اين ايالت است . نام « پرشيا » ( Persia ) را ( كه در زبان‌هاى اروپايى مصطلح است ) يونانيان به اين سرزمين دادند ، همچنانكه نام « ژاپن » را براى كشور ما « 1 » . هم اكنون هم مردم ايران زبان خود را « فارسى » مىنامند ، اما كشور خود را « ايران » مىخوانند . فارس بزرگترين ايالت ايران است . مردم فارس به ( مايه و ميراث ) ادب و فرهنگ خود مىبالند ، زيرا كه در اين ايالت بود كه دو نام بزرگ در تاريخ ادب ايران درخشيد ، كه همانا سعدى و حافظاند . اين هر دو شاعرانى بسيار بزرگ‌اند . نخست به زيارت خاك حافظ رفتم . از نام « حافظ » برمىآيد كه او قرآن را از برداشت . مزار او در حومهء شيراز است ، و از قرارگاه لشكر فارس چندان دور نيست . امروزه ، گرداگرد اين گور حفاظى از شبكهء آهنين دارد . چون او شعرهايى در ستايش شراب گفته ، در جايى كه نوشيدن آن در دين اسلام منع شده است ، گويا هنوز هم گه‌گاه ، قشريان متعصب به لعن و نفرين او و بىحرمتى به مزارش برمىآيند . حافظ اكنون شاعرى ( با شهرت ) جهانى است ، همچون عمر خيام ، كه امروزه مردم ژاپن او را مىشناسند و مىدانند كه در وصف مى و معشوق زيبا سروده و آن را

--> ( 1 ) . ژاپنىها كشور خود را « نيهون » يا « نيپّون » ، سرزمين برآمدن آفتاب ، مىخوانند . « ژاپن » نامى است كه نخستين سيّاحان اروپايى ، مانند ماركوپولو ، با مقلوب كردن لفظ « نيپّون » نگاشتند ، و نزد اروپائيان و سپس ديگران رايج شد .